Cicha woda

Przez tysiąclecia swojego rozwoju ludzkość przeszła dziesiątki kluczowych stadiów przejściowych. Pierwsze odkrycia naukowe w dziedzinie kwantowego przemieszczania się po strunach Wszechświata, które pozwoliły badać nieskończone mnóstwo nowych planet, poważnie zmieniły polityczny i kulturowy ustrój społeczeństwa. Nowe technologie i międzygalaktyczne rasy, wchodząc z ludzkością w nie zawsze pokojowe relacje, zmusiły ją do zmiany praw i wielu zasad moralnych.

Ludzie, ostatecznie określiwszy swoją drapieżną rolę we Wszechświecie, żeby zapobiec samozniszczeniu, wyewoluowali w nowy format struktury społecznej — Imperium, u którego podstaw leżała zasada użyteczności dla społeczeństwa.

Im ważniejsze osiągnięcia człowieka i im większy z niego pożytek dla Imperium, tym więcej pieniędzy i przywilejów dostaje on i jego rodzina. W rezultacie przez stulecia istnienia takiego systemu wyrosły elitarne dynastie, obejmujące swoimi wpływami całe Galaktyki.

Władze imperialne, w pełni skupione na badaniu nieskończonej liczby nowych planet i wiedzy, całą kuchnię polityki wewnętrznej i ustroju społecznego oddały w ręce globalnej sztucznej inteligencji, a ta zaprowadziła nowy porządek świata, którego jednym z elementów była legalizacja korupcji.

Przy dostatecznej ilości pieniędzy prawie każde przestępstwo było automatycznie umarzane poprzez natychmiastowy przelew bitów na bransoletę poszkodowanego, co otwierało jeszcze więcej możliwości tym, którzy byli użyteczni dla społeczeństwa, a pozostałych motywowało…

…— Wyznaczyć trasę do „Wrót”, dostarczyć w najkrótszym możliwym czasie, przygotować sprzęt plazmowy do desantu bojowego — w migotaniu świateł trybu bojowego grawiflaera komendy głosowe Ayuny brzmiały szczególnie po wojskowemu.

— Jesteś teraz bardzo podobna do swojego ojca — powiedziała Katrin, pozwalając maszynie solidnie przypiąć się do fotela pasażera przed czekającą je podróżą.

Pomilczawszy chwilę, dodała:

— Nigdy nie widziałam jedenastego trybu korupcji. To poziom operacji wojskowej gwardyjskich oddziałów Imperatora. Ciekawe, jaką będziesz miała trasę, skoro absolutnie wszystkie grawitrasy są zapchane. Dziś, jakby nie było, otwiera się doroczna międzyplanetarna wystawa dobroczynna małych frakcji, a my jesteśmy w samym środku wieczornej stolicy.

— Trasa wyznaczona. Przewidywany czas dotarcia: 9 minut. Przybliżony koszt dostarczenia: 1,8 miliarda bitów — wtrącił się mechaniczny głos globalnej sztucznej inteligencji.

— To po prostu niemożliwe — zaterkotała Katrin. — Tam się leci, nawet bez korków, rządową grawitrasą, około czterdziestu minut. „Wrota” są głęboko pod ziemią, na pięćdziesiątym piętrze… I jak ta inteligencja zamierza cię tam dostarczyć w 9 minut?

— Zdążymy. Transakcja przyjęta — ostro rzuciła komendę głosową Ayuna i odwróciła się do Katrin. Źrenice najstarszej córki dynastii Silva świeciły neonowym, srebrzystym światłem — neurostymulatory, wstrzyknięte jej przez fotel grawiflaera zgodnie z włączonym wcześniej trybem bojowym, skupiły jej uwagę na wykonaniu zadania.

— Ta zakochana idiotka jeszcze się naćpała — zdążyła tylko wykrzyknąć Katrin, gdy flaer wystrzelił w górę, wciskając je obie w fotele.