Historia

Kronika Insilentium

Każda istota uniwersum Insilentium ma swoją historię, swoją naturę, swoje powody i swoje przeznaczenie, dla którego pojawiła się w tej Historii.

Zacznij od części I

IUmarł Król! Niech żyje Król!Król Austarche III dokładnie pamiętał własną śmierć. Zdradzono go za to, że był władcą mądrym i dobrym, ale zbyt ufnym.
IIStrategia umarłych— Słuchaj, nie jedz mnie, tak! Nie trzeba, tak! Dłużej nie wytrzymam. Nie dotykaj mnie! Austarche bez wyrazu i zamyślony Po-Pso przyglądali się bułce, która wcisnęła się w ciemny kąt grobowca i histerycznie wrzeszczała.
IIIImpuls— Zróbmy tak, od razu, bez gry wstępnej. Ja — soczysta, mądra i piękna — od pierwszego dnia naszego związku określiłam ci minimalny poziom komfortu dla moich potrzeb.
IVDecyzja zapadła„Minął już rok, odkąd rząd światowy, zgodnie z 18. poprawką do wspólnej Konstytucji «O równym dostępie do wiedzy», oficjalnie otworzył «Wrota». Codziennie setki ludzi decydują się odmienić swój los i zrobić krok w nieznane.”
VCicha wodaPrzez tysiąclecia swojego rozwoju ludzkość przeszła dziesiątki kluczowych stadiów przejściowych. Pierwsze odkrycia naukowe w dziedzinie kwantowego przemieszczania się po strunach Wszechświata poważnie zmieniły polityczny i kulturowy ustrój społeczeństwa.
VIPierwszy w Galii— Wyobrażasz sobie, Kaps, wszystko stanie się właśnie dzisiaj — gruby człowiek kołysał się z przejęcia w czerwonych fotelach swojego flaera-limuzyny.
VIISiła korupcjiDowódca małego krążownika liniowego klasy „C”, Kapitan Gwiezdnej Floty John Phillips, oglądając z kapitańskiej sterówki macierzystą planetę rasy ludzkiej, westchnął głęboko i powiedział do swojego zastępcy: — Patrz, Sam, oto ona, kolebka naszej cywilizacji.
VIIIBilet w jedną stronę— Nie zdążymy, nie zdążymy, i tak nie zdążymy! — lamentowała Katrin. — Zostały tylko trzy minuty do chwili, kiedy on zrobi krok donikąd, a my dopiero dolatujemy do instytutu. I co dalej?