Yolsuzluğun gücü

“C” sınıfı küçük bir muharebe kruvazörünün komutanı, Yıldız Filosu Kaptanı John Phillips, kaptan köşkünden insan ırkının ana gezegenini seyrederken derin bir iç çekip yardımcısına şöyle dedi:

— Bak Sam, işte orada, uygarlığımızın beşiği. İnsanlık burada doğdu. Yarını, buradaki iznimizin başlangıcını iple çekiyorum. Çocukluğumdan beri Ana Gezegen’in havasını içime çekmenin hayalini kurarım. Büyükannem masallarında anlatırdı: bu ilk kez olduğunda insan tarifsiz bir huzur duyarmış, sanki kendinden olan, unutulmuş bir şeye yeniden kavuşmuş gibi.

— Kaptan Phillips, — diye cevap verdi Sam, gezegeni en az onun kadar hayranlıkla seyrederek; komutanının yaşlanmakta olan ezelî yardımcısıydı, — Yıldız Filosu’na yirmi yılımızı verdik, yer yer saçlarımıza ak düşmeye başladı bile. Bir haftadır bütün mürettebat ilk gezegenimizde şeref nöbeti tutma ayrıcalığının keyfini sürüyor…

Kaptan ile yardımcısı, kaptan köprüsünden güneş sisteminin önlerine serilen manzaralarını seyretmeyi sürdürerek, ihtiyarlara yakışır biçimde İmparatorluk’a hizmetlerini konuşuyor; Vottovara muharebesini ve Karnid kuşatmasını anıyorlardı. Bütün mürettebat, ana gezegenin yörüngesinde sembolik nöbet tutma hakkını işte bunlar sayesinde kazanmıştı.

Çok daha ciddi tahkimat ve savunma yapıları sistemin her gezegenine kurulmuştu; bunlar olası düşman filolarının ilk gezegenin yakınına bile sokulmasına izin vermiyordu. Gezegenler de ne ki, uzun yörüngelerde dönen pek çok asteroit bile, kamikaze muharebe moduna alınmış bir yapay zekânın yerel yönetimi altında uçan kalelere dönüştürülmüştü.

Bu yüzden Dünya yörüngesinde nöbete atanmak, Yıldız Filosu’nun her mürettebatına İmparatorluk’a muharebe hizmetleri karşılığında bir şeref ödülü olarak verilirdi; çünkü bu nöbetin taktik, hele hele stratejik hiçbir önemi yoktu…

“Dikkat! Muharebe alarmı! ‘Görmüş Geçirmiş’ muharebe kruvazörünün komutanı Kaptan Phillips, emri aldığınızı teyit edin; emir derhâl yerine getirilecektir.” Geminin bütün bölmeleri yanıp sönen turuncu bir ışıkla aydınlandı.

Kaptanın yüzü, bileziğinin holografik ekranında görünen emrin içeriğini okudukça her saniye biraz daha kararıyordu. Subayların çoğu kumanda panellerindeki yerini çoktan almış, demir gibi bir disiplin ve güçlükle gizlenen bir şaşkınlıkla komutanın emirlerini bekliyordu.

“Kumanda modülü muharebeye hazır.” “İndirme bölmesi muharebeye hazır.” “Reaktör bölmesi muharebeye hazır.” “Birinci plazma mürettebatı muharebeye hazır…” Mürettebatın hazırlık durumuna ilişkin mesajlar, kaptanın bileziğinin ekranından alınıp anons sistemiyle kupkuru bir sesle bütün kruvazörde yineleniyordu.

“Emir alındı. Emir bütün mürettebata duyurulsun. Emir yerine getirilsin.” Kaptan Phillips, çocukluk düşlerinin gezegenine kayıtsızca bakarak alçak bir fısıltıyla komut verdi; içinden izniyle, hatta kariyeriyle de vedalaşıyordu.

— Kaptan, burada bir yanlışlık var, — diye duyuldu emri kendi bileziğinden okuyan Sam’in sesi. — Biz bu şeref nöbetine, ana toptan başkente bir salvo atalım diye mi durduk?

— Sen her şeyi anlıyorsun Sam, — diye cevap verdi Kaptan Phillips, köprüdeki herkes duyacak biçimde. — Ateş etmemezlik edemeyiz, bu bir sabotajın sonucu olsa bile. Yıldız Filosu genel talimatnamesine göre, muharebe modu süresince emre uymamanın cezası olarak bütün komuta kademesi idam edilir. Apoletlerimize süreceğimiz lekeden hiç söz etmiyorum bile.

“Koordinatlar teyit edildi. Reaktör salvoya hazırlanıyor. İyonlaştırma tertibatı hızlandırılıyor. Ana plazma topu ısıtılıyor. Atışa kalan tahmini süre: 40 saniye.” Subaylar dört bir yandan raporları kaptan köprüsüne yineliyordu.

— Ama İmparatorluk’un hayrına hizmet etmemize de artık izin vermezler, — diye sürdürdü Kaptan Phillips. — Başkentte metrekare başına en az dört soylu kıç düşüyor; biz de böyle yakışıklı yakışıklı gelmişiz, ana kalibreyle bir patlatmışız ve yüz metre derinliğinde, on kilometre çapında bir delik açmışız. Bu muharebe görevini bize kimin, hangi hayırlı amaçla verdiğinin önemi yok; günah keçisi biz olacağız.

“Gemi salvoya hazır.”

— Ateş. — Kaptan Phillips emri anında verdi ve koltuğuna çöküp anlamsız gözlerle uzaklarda bir noktaya dikti bakışını. Çevresindekiler onun ne kadar yaşlandığını ancak şimdi fark etti.